stal de meulebossen 2

    Sint Antonius - Zoersel - België

copyright © demeulebossen

jonge hengsten 22
In augustus 2012 bezochten we Mewes 438 in Frankrijk.
We werden daar ongelooflijk ontvangen door de familie Prieter.
We maakten er een reisverslag van en stuurden alles op naar Phryso.
In het januarinummer van 2013 stond het artikel er in.
 
 
Onze oorsprongkelijke tekst kan je hieronder lezen:
Vivre comme Mewes en France.
 
Je moet goed bij de pinken zijn om het te vinden. Gelukkig is er GPS, hoewel de meeste systemen je maar tot nummer 23 brengen van de Route de Woinville te Saint Mihiel in Frankrijk. Nummer 99, Saint- Christophe moet je zelf zoeken. Goed dat we eerst op de website gekeken hebben. www.frisonline.fr vertelde ons  dat je een bochtige weg bergop moet rijden en wanneer je denkt “Ik zit goed fout”, je er bijna bent. Op 3,4 km van Woinville maakt de D119, midden in het bos, een scherpe haarspeldbocht. Daar hangt, in een boom, een naambord : Familie Priester – Saint-Christophe. Nu nog het bospad omhoog. Boven liggen de weilanden met vlak voor je, de toren  en de rood-gele okerkleurige pannen van het “Monastère de Castillon".  Het pad draait links de oprijlaan op met aan weerszijden jonge iepen, dan door de smeedijzeren poort met steigerende stenen Friezen. Het gaat een beetje naar beneden en we staan voor de voordeur . Honden blaffen, we horen voetstappen, een hartelijk “Bonjour”.
 
Dit is “le paradis” van de familie Priester, afkomstig uit het Noord Brabantse dorpje Mill. Savine en Pieter Priester hadden daar een bedrijf  van management training, personal coaching en pedagogische begeleiding van kinderen met anorexia. Doordat de lokale overheid tal van uitbreidingsbeperkingen voorschreef, moesten ze op zoek naar een andere locatie. Pieter googlede naar boerderijen met minstens 10 hectaren land. Zo kwamen zij per toeval op dit in Frankrijk te koop staande oude klooster. Er werd eerst eens mee gelachen maar toen ze op terugreis na een vakantie in Zuid Frankrijk even een bezoekje brachten, was de koop op nog geen 20 minuten gesloten.
Deze nederzetting dateert uit de Merovingische tijd (500-754). Er vond toen in Noord Frankrijk, kort na de val van het Romeinse rijk, een golf van missionering plaats.  De gebouwen staan in een rechthoekige opstelling en dienden tot huisvesting van een groepje monniken die zich uit de wereld hadden teruggetrokken om een godsdienstig leven te leiden. Het bouwjaar 707 staat boven de inkompoort. Eigenlijk gaat de datering veel verder terug, want in de nabije omgeving zijn tal van oude Keltische cultuur overblijfselen te vinden.  De geschiedenis wil dat Pepijn de Korte, vader van Karel de Grote, in het jaar 754 een bezoek bracht aan de kapel die nu nog steeds bestaat. Van twee kleine kerken zijn enkel nog de tekeningen en enkele funderingen terug te vinden. Rond 800 werd het klooster een zogenaamde priorij waar een 15 tal monniken woonden en werkten. Na de Franse Revolutie (1798) trokken de paters weg en werd de volledige heuvelrug, bestaande uit 14 ha. weiland en 74 ha. bos, een landbouwbedrijf onder de naam "Saint Christophe".
 
Alle gebouwen zijn nu bijna volledig gerenoveerd. In 2006 begon de familie Priester met de hulp van heel familie, vrienden en enkele lokale contractors eerst met het herstellen van de daken, want het water sijpelde toen overal naar beneden. Alle pannen eraf, de slechte eruit, een laag isolatie en dakbedekking en de goede pannen er weer op. Daarna kwamen een voor een de kamers aan de beurt. Tonnen beton werden weggedrild, een van de vorige bewoners had niet beter gevonden dan de mooie antieke vloeren te overgieten met beton. Oude ruimten werden terug gevonden en opnieuw bewoonbaar gemaakt. Trappen, ramen, deuren, eiken spanten en alle houtwerk werden onder handen genomen. De elektriciteit was echt een zorgenkindje, steeds kortsluitingen want door de jaren van verval waren vele leidingen zeer vochtig of zelfs onder water. Dit gaf wel eens problemen, want in de winter gaan de temperaturen hier tot -24°. Door een van de stroompannes was de net nieuwe circulatiepomp bevroren,  zodat men met  emmertjes water de paarden moest laten drinken. De watervoorziening komt van de eigen, oeroude bron. Alles is nu uiterst decoratief en smaakvol ingericht, elke kamer is karakteristiek en geeft een verbluffend kleurenspel voor het oog. De leefruimten stralen warmte uit. De slaapkamers zijn als nostalgie uit vervlogen tijden. Momenteel moet er nog één volledige vleugel onderhanden genomen worden. Het worden zes “Chambres Gîtes de France” (hotelkamers), de receptie en de restaurantkeuken. Al bij al een monnikenwerk…… Maar de plaats heeft nu alles:  de ruimte, de rust en de natuur.
 
Savine en Pieter hadden in Nederland ook enkele Friezen. Pieter verkocht zelfs zijn Harley-Davidson voor zijn eerste stel zwarte Pk’s. Ze waren het hier in Frankrijk snel gewoon. Het duurde niet lang of er kwamen meer Friezen. Het oorspronkelijke idee om hier de beroepsactiviteiten verder te zetten kreeg een andere wending. Er is hier in Frankrijk immers veel belangstelling voor Friezen. Achttien ruime, luchtige stallen werden bijgebouwd, waar de paarden zich ook thuis voelen. Aan de andere kant kwam nog een verblijf met vier stallen, inclusief 2 zeer grote groepsboxen met boven de hooizolder. Momenteel wordt er hard gewerkt om een grote overdekte ruiterhal nog voor de winter af te krijgen. De weilanden rondom het “vieux cloître” zijn opgedeeld in percelen met veiligheidsstroken voor de hengsten en de merries. Er staan nu een 40-tal Friezen op wat nu heet: Haras (stoeterij) Frisonline S.A.R.L, het paradijs voor Friezen. De familie met de toepasselijke naam Priester zijn nu de missionarissen van het Friese paard in Frankrijk geworden. Ze begeleiden geïnteresseerden in Friese paarden, die ze echt alles moeten uitleggen. De meeste bezoekers weten echt niet wat een Fries paard is. Doel, ras, eigenschappen, keuringen en het fokken van Friezen zijn onbekende begrippen. Een Fries is meer dan een zwart paard. De Fransen willen op de eerste plaats een paard met veel ras uitstraling, lange zwarte haren, een mooi front erop, verheven gangen, iets koeler in het hoofd, met een gouden karakter om voor mensen te willen werken. Ze zoeken een paard dat iets meer is dan het gewone Franse warmbloed-sportpaard “Selle Français”. Natuurlijk komt ook hier in Frankrijk , na de aankoop van een mooie merrie, de vraag om zelf een veulentje te fokken zeer snel. Het sperma transport vanuit Friesland naar Frankrijk verloopt nog moeilijk, het duurt meestal net iets te lang. Daarom ging Pieter op zoek in Friesland om een goedgekeurde dekhengst te huren. De kwaliteit van het sperma is een van de belangrijkste vereisten in Frankrijk. Maar het aanbod en de kwaliteit was gering, de huurprijzen veel te hoog. Uiteindelijk kwam het toch allemaal goed. Pieter kocht bij Hendrik Eppinga op Dekstation Gaasterland de hengst die hij zocht: Mewes 438. Het was liefde op het eerste zicht.
 
Mewes 438 is in 2004 als Meneer-Vrouwkje geboren bij Gert Jan en Virginia van der Linden in het Friese Terwispel.  Alle paarden van deze stal hebben als tweede naam “Vrouwkje”. Mewes komt uit stam 82 (Zwaantje).
De moeder van Mewes is de mooie rastypische 1st premie ster en Preferente merrie Oekje-Vrouwkje.  Oekje is ook de moeder van de Model en Sport merrie Feikje-Vrouwkje. Mewes zijn grootmoeder is de Preferente (al na 5 nakomelingen) merrie Weminette. Haar vader is de Preferente rasjuweel Leffert 306 Preferent.
De overgrootmoeder van Mewes is de 1st premie stermerrie Karinnete. Karinnete is een dochter van één van de mooiste hengsten ooit van ons stamboek, namelijk Dimer.  Dimer 285 vinden we o.a. ook terug in de pedigree van de dekhengst Heinse 354. Karinnete kreeg op 16-jarige leefttijd een 1ste premie in Behringen (Duitsland) en op 17 -jarige leeftijd kreeg ze weer een 1st premie en fokdagkampioen in …. Frankrijk! Een zeer sterke moederlijn die met elke hengst goed fokt en diverse kampioen - en sport  paarden gebracht heeft, mag zeker uniek genoemd worden.
Ook de bloedopbouw van de vaderlijn met de exterieur - en sport hengsten, Teeuwis – Oege zit goed.
Mewes is een hengst die over een zeer aansprekend exterieur beschikt en daarmee een toegevoegde waarde is voor de fokkerij. Daarnaast beschikt Mewes over een gemakkelijk bewegingsapparaat met veel souplesse. Het is een blije hengst, met een zeer goede werkwillige instelling, die steeds weer het front erop zet. Hij valt op door een goede houding in zijn voorhand. Mewes geeft door zijn inzet en zijn goede bewerkbaarheid, de ruiter en menner een goed gevoel. Mewes  toont in het algemeen een goede reactie op de hulpen van de ruiter en menner en laat zich in de bewegingen ruim voldoende bewerken.  Citaat van de jury: "Mewes is een aanwinst om zijn exterieur en lossigheid.”
De veulens van Mewes zijn luxe en goed gebouwde veulens en hebben veelal een sprekend hoofdje. De meeste veulens van Mewes bewegen erg makkelijk. Van de gekeurde veulens behaalden 60% een 1e of een 2e premie. Tijdens zijn eerste dekjaar kreeg Mewes alle soorten merries onder zich. Pittig detail is dat de eerste drie ster-nakomelingen van Mewes uit merries met een betrekkelijk minder goed papier komen. Over verbetering gesproken. Volgend jaar worden de nakomelingen van Mewes onder de loep genomen. Het ziet er goed uit, niets weerhoud Mewes om definitief goedgekeurd te worden. Pieter stelt alles in het werk om genoeg Mewes nakomelingen op het onderzoek te krijgen, desnoods mits een jaartje uitstel.
 
Wanneer we tijdens een dinertje in een plaatselijk restaurantje het onderwerp Mewes aansnijden, blijft het eten onaangeroerd. De lekkere “filets de boeufs” met bospaddenstoelen werden koud. Waar het hart van vol is, loopt de mond van over. Er is tussen de familie Priester en Mewes een hechte band gegroeid, hij is het jongste, achtste en tevens het troetelkind van de familie geworden. Door zijn onverschrokken voorkomen en zijn “Hier ben ik” showtalent heeft hij alle harten verovert. Zelf de toch iets chauvinistische Fransen spreken nu al  over “onze Mewes”.  Het vangen van zijn sperma is een ritueel geworden, in alle rust en stijl, want zo krijg je sperma van topkwaliteit. Pieter heeft ook de juiste truc gevonden om het sperma van zijn hengst in optimale condities bij de merries te krijgen. Het sperma mag door het ijs niet bevriezen en het mag ook zeker niet te warm worden. Door het gebruik van verschillende isolatielagen kan hij het sperma zelfs enkele dagen lang goedhouden. Gelukkig is het sperma van Mewes ook van uitmuntende kwaliteit. Er zijn wel merries drachtig geworden met vier dagen oud “vers” sperma ….
 
De toekomst ziet er goed uit voor de familie Priester. Waar anderen van dromen zijn zij aan het waarmaken.
Het keiharde werken, het zweet en het doorzettingsvermogen van heel de familie heeft geloond.
Het duurt nu niet lang meer of de missiepost voor het Friese paard is volledig klaar, het Friese paardencentrum "Saint Christophe". Nog een gouden familie Priesters raad:
Als je een Fries zou willen om indruk te maken op je buurman, koop ‘m dan niet. Als je een Fries wil om zijn puurheid en grenzeloze trouw en daarmee ontdekken wie je zelf bent, koop ‘m dan en ga dat avontuur voor het leven aan. Hij zal je nooit teleurstellen. Dit zijn waarden anders dan geld en tijd. Het is een andere rijkdom die, juist in deze hectische wereld die snel verandert, iets positiefs kan brengen
 
Ze zijn telkens weer verheugd dat er mensen zijn die de keuze durven maken om hun leven met een Fries paard te delen. Het doet hen goed om te zien dat het daarbij ook velen geluk brengt. Ze zijn ook blij om samen te mogen werken met mensen die deze passie delen. De band met deze prachtige paarden, de zwarte parels met een hart van goud…maakt ons meer mens.  Velen delen dat met hen maar ook met anderen, een positieve en liefdevolle stroom van mens tot mens….en paard!
De familie Priester en heel Frankrijk hebben nog één droom: Mewes 438 kampioen in Leeuwarden !