stal de meulebossen 2

    Sint Antonius - Zoersel - BelgiŽ

copyright © demeulebossen

jonge hengsten 22
Een Fries baken bij de Kaap.
 
Aan de voet van de Perdeberge, in de driehoek Paarl, Durbanville en Malmesbury, op een uurtje rijden van Kaapstad, ligt midden tussen de prachtige wijngaarden en uitgestrekte graanvelden, de Friese paardenstal “’t Vuurbaken”. Dit gebied is uiterst geschikt voor de paardenhouderij. De stoeterij is ongeveer 72 hectaren groot en er werden vroeger groenten, bloemen en druiven geteeld. Men vindt er in de buurt verschillende fokkers en trainers van volbloedrenpaarden maar wij kwamen voor de Friezen. Dat die daar te vinden zijn is het titanenwerk van Pierre en Nella Veldhoen.
Pierre en Nella emigreerden in het jaar 2000 naar Zuid Afrika. Ze brachten vanuit Nederland vijf Friese merries met zich mee om daar een Fries Paarden Centrum op te starten met als doel de plaatselijke Friese fokkerij te verbeteren en als motto kwaliteits Friese paarden te fokken en te promoten. Dat dit niet van een leien dakje liep was wel te verwachten….
Het land: In het begin was er niets, geen kruiwagen, geen hamer, geen werktuigen, gewoonweg niets. De Veldhoens hebben alles zelf opnieuw moeten op en verbouwen.
Maar het is allemaal schitterend gelukt. Momenteel bestaat hun Plaasie uit een grote schuur met 14 ruime, luchtige indoorstallen, twee mooie landhuizen, een wijnkelder uit 1926 die nu dienst doet als koetshuis en zadelkamer, een wasplaats met warm en koud water voor de paarden, verschillende buitenstallen en twee quarantaine stallen.
Er is de dressuurring, de longeerpiste, de expositie, de picknick en de menruimte. Verder is het land opgedeeld in zogenaamde “camps” (kampen) waar de paarden kunnen buitenstaan, overdekte schuilhokken hebben en … voldoende water.
Want water is het aller belangrijkste hier. Geen water … geen mensen of paarden … niets
Pierre pompt het water vanuit een ondergrondse rivier, die op ongeveer 100 meter diepte onder hun land doorstroomd, in vier grote 5.500 Liter tanks. Het water stroomt vanuit de Perdeberge, die het in de wintermaanden als een spons opslorpen, om het dan gedurende de lange zomermaanden langzaam te laten wegvloeien tot voorspoed van het omringende land en zijn bewoners. Op vele plaatsen heeft Pierre dan ook een irrigatie systeem gebouwd om de grond van het broodnodige water te voorzien.
De Friezen: Alles op stal ’t Vuurbaken geeft aan dat de bewoners met hart en ziel begaan zijn met het Friese paard. Het uithangbord, de steigerende friezen op het hek, vele foto’s, afbeeldingen, de schetsen en schilderijen in huis, alles staat in het teken van de Friezen.
Waar het hart van vol is, loopt de mond van over is hier zeker de correcte uitdrukking.
We werden met open armen ontvangen en onmiddellijk vertelden Pierre en Nella zeer open over het wel en wee van hun “Swart PÍrels by die Kaap”. Het houden van Friezen is wel wat anders dan aan de Hoekse Waard in Nederland. De Friezen hadden moeite om zich aan te passen aan dit andere klimaat. Driekwart van het jaar zijn ze echt op hun best maar met de warme zomermaanden zie je toch dat ze dat niet echt waarderen.
Pierre is zelf een verwoede menner en er gaat geen dag voorbij of hij rijdt met zijn tweespan door de velden. Nella rijdt zelf geregeld de Friezen dressuurmatig. Momenteel staan er 10 friezen en daar kruipt veel werk in. Er zijn permanent twee locale werkers in dienst voor het onderhoud van de stallen en de paarden. De paarden staan op houtkrullen omdat daar minder vliegen op af komen dan op stro. Het voedsel voor de paarden wordt door Pierre en Nella allemaal zelf klaargemaakt. Het is een samenstelling van allerlei kruiden en gewassen. Het hooi is eigenlijk haverhooi. Niet enkel de haver, maar de volledige plant dient als voedsel voor de Friezen. Je ziet dat deze edele dieren absoluut niets te kort komen, ze staan te blinken in blakende gezondheid. Het is wel altijd opletten hier. Zon en wind maken het land in de zomer zeer dor zodat zand een boosdoener wordt voor koliek. Maar Pierre en Nella controleren de temperatuur van de paarden minstens driemaal per week. Dit is de beste methode om te zien of er iets fout gaat.
Afrikaanse Paardenpest: De Veldhoens hebben een heilige schrik voor de Afrikaanse Horse Sickness. Deze virale en erg dodelijke paardenziekte is te vergelijken met de blauwtong van bij ons en wordt vooral verspreid via kleine muggen. Het sterfte cijfer van besmette dieren ligt erg hoog. Het wordt aangeraden om de paarden tot twee uur na zonsopgang en twee uur voor zonsondergang op stal te hebben. Pierre is er van overtuigd dat de ziekte door de global heating naar onze contreien onderweg is en waarschuwt ons voor de verschrikkelijke gevolgen ervan. Gelukkig zijn deze vliegjes hier in het zuiden enkel maar in de zomermaanden van januari tot april, daarna wordt het beter.
Stam 129: De merries van ’t Vuurbaken stammen uit de korte stam 129 waar opmerkelijke paarden uit voorkomen. Met name Madelien van ’t Vuurbaken (Onne x Fabe) is de trots van de familie Veldhoen. Met een mooi volpapier en een eerste premie ster op de Picketberg Skou (Keuring) vind KFPS inspecteur Jan Hendriks haar een van de top Friezen in Zuid Afrika. Ze is hier aan de kaap gefokt door diepvries inseminatie van de hengst Onne met stermerrie Ankelien van ’t Vuurbaken (Fabe x Oege). Het liefst van al zou Pierre haar terug naar Nederland brengen om haar daar beter te laten bijdragen in de fokkerij.
Verder staan er op de stoeterij nog de stermerrie Lolsje van 't Oost (Oege x Feitse), Siebbelien van ’t Vuurbaken ( Tsjerk x Oege), Tjardalien van ’t Vuurbaken (Tsjerk x Oege), Jonsje van ’t Oost (Tjomme x Fokke), de stermerrie Carlolien van ’t Vuurbaken (Anton x Tjomme). Het zijn allemaal grootramige paarden met veel ruimte in hun beweging.
Daarnaast zijn er nog de ruinen waar Pierre aangespannen mee rijd.
Veel problemen: De bevruchting van de merries is een van de grootste problemen waar fokkers van Friezen in het buitenland mee te kampen hebben. Een zeer kostbare en risico volle bedoening. Hier in Zuid Afrika is er enkel de goedgekeurde Ritse 322, maar er wordt van hem geen bevroren sperma verzonden en heeft hij voor de Veldhoen merries te veel Oegebloed. Tot op heden is de Veldhoens gelukt om, na veel administratieve rompslomp, sperma van Ulke, Tsjerk, Onne en Pike hier te krijgen. Een fokker met goede merries wil natuurlijk enkel sperma van goedgekeurde stamboekhengsten om de mooie lijn verder te zetten. Maar naast de zeer hoge kostprijs om het sperma ter plaatse te krijgen moet het ook nog op de juiste manier in de merrie gebracht worden. De slaagkans is er klein.
Blijkt nog dat hier in het zuiden enkel hengsten van enige betekenis zijn en de prijzen van de paarden zeer laag liggen. Om die reden zijn Pierre en Nella zijn gestopt met de fokkerij. Je kan moeilijk alle paarden houden. Het is voor de meeste fokkers onmogelijk om uit de kosten te komen. Daarom een oproep, van niet alleen Pierre en Nella Veldhoen, aan het KFPS om in de buitenlanden een soort van gesubsidieerde spermabanken op te richten waar fokkers aan betaalbare tarieven sperma kunnen aankopen. Dit zou het Friese paard in de buitenlandse regio’s erg ten goede komen. Wanneer er meer Friese paarden komen,
zal het Friese paard zelf ook meer gezien worden en het zal met zijn prachtige uitstraling zichzelf wel verkopen. Hierdoor zullen er meer merrie vanuit Friesland geÔmporteerd worden zodat er meer sperma nodig is.Daarnaast is er in het buitenland een zeer hoge nood aan voorlichting over het Friese paard. Het geven van allerlei clinics zou hierin kunnen helpen. Om nu enige kennis op te doen moet men beroep doen op mensen vanuit Nederland die veel geld vragen om hier en daar wat over het Friese paard te komen vertellen. Dit zou een belangrijke taak zijn die weggelegd is voor de plaatselijke vereniging en natuurlijk ook de hulp van het KFPS.
Band met het moederland: Er komt veel bezoek op ’t Vuurbaken, uit het noorden van Zuid Afrika en natuurlijk ook uit Nederland. Soms logeren er mensen en dan wordt er alleen maar over de Friezen gesproken. Zo blijven ze daar ginds op de hoogte van het hele Friese gebeuren in het moederland. Ze zijn nog lid van de fokvereniging Zuid Nederland en proberen, als ze een bezoek aan Nederland brengen, altijd op de Fokdag van Esbeek te zijn om zo ook alle oude bekende te begroeten.
Nieuwe horizonten: Maar, het niet allemaal kommer en kwel, Pierre en Nella genieten daar met het Friezen. Ze hebben het daar best naar hun zin, ook al gaat het hier allemaal iets trager en op zijn Afrikaans. Momenteel hebben Pierre en Nella nog helemaal geen intentie om terug naar Nederland te komen. Zuid Afrika en de Kaap zijn wel echt hun thuis geworden. Er zijn zelfs nog plannen om een iets kleinere farm te kopen en daar een nieuw woonhuis met stallen te bouwen.
Laat het daar aan de Western Cape van Zuid Afrika, zoals de stalnaam zelf aangeeft, een echt vuurbaken worden voor het Friese paard. Want de zwarte parels worden er schaars en wat is er mooier dan een dartele, edele Fries?
Pierre en Nella Veldhoen zijn daar de waardige ambassadeurs van het Friese paard.
Info op : http://www.friesianhorse.co.za
Meer foto’s op: http://fotos.demeulebossen.be/#home

 

1
IMGP645101
3
4
Madelien van ’t Vuurbaken (Onne x Fabe)